Golden Mile Marbella: Historia najekskluzywnijeszego adresu w Hiszpanii

Zanim miała nazwę, Golden Mile Marbella była cichą, przylegającą do morza częścią wybrzeża pomiędzy małym miasteczkiem rybackim a morzem, przerywaną farmami i korkami. Dwa hotele to zmieniły, a niezwykle — jeden człowiek miał udział w budowie obu. To historia Marbelli opowiedziana poprzez Marbella Club i Puente Romano Marbella, dwa hotele, które zamieniły zapomniany kąt Andaluzji w adres, który międzynarodowi kupujący wciąż poszukują dzisiaj.

Jak Książę Alfonso von Hohenlohe odkrył Mariellę

Historia rozpoczyna się w 1946 roku, gdy Książę Max von Hohenlohe jechał swoim Rolls-Royce’em Phantom przez południową Hiszpanię i zatrzymał się w Marbelli. Miejsce się mu spodobało, a rok później jego syn, Książę Alfonso von Hohenlohe, wrócił, aby kupić osiemnastohektarową fincę o nazwie Finca Santa Margarita.

Książę Alfonso był wtedy w wieku dwudziestu kilku lat, już dobrze powiązany po latach spędzonych w Stanach Zjednoczonych w towarzystwie hollywoodzkiego światka. Finca Santa Margarita miała być jego prywatnym schronieniem, miejscem, gdzie mógłby przynosić przyjaciół i rodzinę na zimne słońce, a nie przedsięwzięciem komercyjnym. Nie mógł przewidzieć, jak szybko wiadomość o tym miejscu rozejdzie się wśród jego własnego grona społecznego.

Od farmy do Marbella Club: Otwarcie w 1954

Goście wciąż przybywali, a Książę Alfonso wciąż dodawał pokoje, aby ich pomieścić. Do 1954 roku farma stała się właściwym hotelem ze wszystkich względów poza nazwą, a latem tego roku Marbella Club Hotel otworzył swoje drzwi z dwudziestoma sypialniami, salą posiadającą luksusowe wyposażenie, stołową i barem.

To był pierwszy luksusowy hotel na Costa del Sol, a jego przyjazd oznaczył moment, w którym Marbella przestała być małym, słonecznym miasteczkiem prostych rybackich domków i zaczęła być czymś zupełnie innym. Transformacja nie miała miejsca z dnia na dzień, ale Marbella Club był iskrą, która ją zapaliła.

Europejska arystokracja, Hollywood i wzrost Golden Mile Marbella

Prywatna książka adresowa Księcia Alfonsa stała się listą gości Marbella Club Hotel, a niewiele książek adresowych tamtej epoki miało głębszą zawartość. Od końca lat pięćdziesiątych i w latach sześćdziesiątych Frank Sinatra, Ava Gardner, Grace Kelly i Sean Connery przechodzili przez Marbella Club, obok Audrey Hepburn, Sophii Loren, Brigitte Bardot i Elizabeth Taylor. Książę Rainier Monako przyniósł swoją nową żonę, byłą aktorkę Grace Kelly, a nawet Książę i Księżna Windsoru znaleźli drogę do jadalni Księcia Alfonsa.

Cary Grant i Laurence Olivier byli również regularnymi gośćmi, a później w tym dziesięcioleciu The Rolling Stones dodali inny rodzaj sławy do listy gości, która już czytała się jak katalog premiery Hollywood. Europejska arystokracja podążała tą samą ścieżką. Rodziny o nazwiskach takich jak Fürstenberg, Bismarck i Metternich, wraz ze skandynawską rodziną królewską i więcej niż jednym egzylowanym królem, traktowały Marbella Club jako stały punkt w ich zimowym kalendarzu. Przez mniej więcej sześćdziesiąt lat hotel utrzymywał swoją pozycję jako jeden z definiujących punktów spotkań międzynarodowego jet-setu w Europie, a przekaz z ust do ust robił to, czego nigdy nie mogła uczynić reklama.

Gdy reputacja Marbelli rozprzestrzeniała się przez te same kręgi społeczne, pas wybrzeża rozciągający się na zachód od miasta w stronę tego, co później stałoby się Puerto Banus, zaczął zyskiwać swoją przezwisko. Golden Mile Marbella nie był już tylko adresem hotelu. Stawał się miejscem, gdzie ludzie chcieli być widziani, i coraz bardziej — miejscem, gdzie ludzie chcieli posiadać nieruchomość.

Rzymski most i nowa wizja: Założenie Puente Romano

Na początku lat siedemdziesiątych Książę Alfonso zobaczył okazję do budowy czegoś nowego w niewielkiej odległości wzdłuż tego samego wybrzeża. Na wybranej przez niego działce stał autentyczny most rzymski, pochodzący z pierwszego wieku naszej ery i pierwotnie będący częścią Via Augusta, drogi, która niegdyś łączyła Kadyks z Rzymem. Zamiast budować wokół niego, zbudował nowy ośrodek na jego cześć i nadał mu nazwę mostu.

Budowa rozpoczęła się w 1974 roku pod kierunkiem architekta Melvina Villarroela, który zaprojektował ośrodek jako białą andaluzyjską wioskę, a nie jako konwencjonalny blok hotelowy. Brukowane place, dachówki z terakoty i dziedzińce obfite w bougainvillée zastąpiły szkło i beton, które definiowały większość nadmorskich ośrodków tamtej epoki. To, co zbudował Książę Alfonso, był początkowo kompleksem apartamentów, a nie hotelem, i to późniejszy kupujący, biznesmen Mouaffak Al Midani, który kupił nieruchomość i formalnie otworzył ją jako Puente Romano Marbella w 1979 roku.

Od kortów tenisowych do Nobu: Jak Puente Romano stało się światową sceną

Klub tenisowy Puente Romano otworzył się wraz z hotelem w 1979 roku, a Bjorn Borg kierował nim w pierwszych latach, w szczycie swojej kariery. Mistrz Wimbledonu Manolo Santana przejął kierownictwo klubu w 1983 roku i pozostał na stanowisku do 1998 roku. Między nimi oboma zbudowali listę gości, która brzmi jak historia tenisa. Boris Becker, John McEnroe, Mats Wilander, Jim Courier, Yannick Noah, Pat Cash, Thomas Muster, Henri Leconte, Novak Djokovic, Martina Hingis i Serena Williams – wszyscy grali lub trenowali na jego kortach na przestrzeni lat.

Historia Pucharu Davisa klubu jest równie bogata. Odbył się tam finał Pucharu Davisa z 1988 roku, w którym Hiszpania pokonała Meksyk, a następnie mecz pierwszej rundy grupy światowej z Wielką Brytanią w 2018 roku. Ostatnio stał się stałą pozycją dla obecnej drużyny hiszpańskiej, gośzcząc debiut Carlosa Alcaraza w Pucharze Davisa przeciwko Rumunii w 2022 roku oraz mecz z Danią w 2025 roku. Ta sportowa renoma jest całkowicie niezależna od reputacji rezortu pod względem gościnności i przetrwała dłużej niż jakakolwiek pojedyncza era czy właściciel.

Puente Romano wciąż się rozwijało w dziesięcioleciach, które nastąpiły, bez utraty charakteru architektonicznego, który nadał mu Villarroél. La Plaza, centralny plac ośrodka, jest teraz domem Nobu i Coya, dwóch z bardziej dyskutowanych destination restauracyjnych i nocnych na Costa del Sol, siedząc wygodnie obok klubu tenisowego, klubu plażowego i oryginalnych białych apartamentów. Niewielu ośrodków gdziekolwiek udało się nagromadzić tyle historii sportowej, tyle reputacji kulinarnej i tyle współczesnej energii na jednym terenie bez tego, że jeden tłumiłby drugi.

Przejdź przez ośrodek dzisiaj i warstwy są łatwe do odczytania. Brukowane ścieżki i dziedzińce, które Villarroél ułożył w latach siedemdziesiątych, wciąż łączą wszystko, więc poranek na kortach tenisowych, popołudnie w klubie plażowym i późna kolacja w Nobu odbywają się wewnątrz tej samej ciągłej wioski, a nie trzech oddzielnych destinacji połączonych razem. Ta ciągłość, bardziej niż jakakolwiek pojedyncza restauracja czy sławny gość, to co utrzymuje Puente Romano istotnym pięćdziesiąt lat po tym, jak pierwsza łopata wszedła w grunt.

Dwa hotele, jedna Golden Mile: Jak najsławniejszy adres Marbelli przybierał kształt

To co czyni tę historię niezwykłą, to że ten sam człowiek położył fundamenty na każdym końcu. Marbella Club ustanowiła zachodni krawędź pasa w 1954 roku, blisko tego co jest teraz Plaza Bocanegra, a ośrodek, który Książę Alfonso wymyślił w Puente Romano, dał rozciągowi bliżej Rio Verde jego własną tożsamość dwadzieścia pięć lat później. Między nimi i w dziesięcioleciach od tego czasu, deweloperzy wypełnili wybrzeże willami, zamkniętymi osiedlami i apartamentami na plaży, które definiują obszar teraz, od górskich posiadłości Sierra Blanca i Naguales do przybrzeżnych rozwijań bliżej Puerto Banus.

Bliżej Puerto Banus, ten sam wzór powtarza się w mniejszej skali. Urbanisacje takie jak Rio Verde, dom kilku nowszych projektów nieruchomościowych, i Urb Ancon, gdzie dobrze znany beach bar Victor’s Beach znajduje się teraz, wyrosły w tym samym okresie dziesięcioleci, wypełniając lukę między dwoma założycielskimi hotelami miejscami, gdzie ludzie mogą faktycznie mieszkać, a nie tylko odwiedzać. El Oasis dodał mieszkania i jego własne małe centrum handlowe trochę dalej.

To dlatego kupujący szukający apartamentu na sprzedaż w Marbella Golden Mile, lub domu szeregowego na sprzedaż w Marbella Golden Mile, wciąż lądują na tej samej pięćkilometrowej części wybrzeża pomiędzy dwoma hotelami. Popyt nie został wymyślony przez kampanię marketingową. Wyrósł organicznie z dwóch nieruchomości, które dały ludziom powód do odwiedzenia, następnie powód do pozostania, następnie powód do zakupu własnego domu w pobliżu, i to się pokazuje w nowych rozwinięciach w Marbelli wciąż powstających wzdłuż tej samej części dzisiaj.

Golden Mile Marbella dziś

Oba hotele wciąż działają i, w nieoczekiwanym zwrocie akcji w stosunku do oryginalnej historii księcia Alfonsa, oba należą teraz do tej samej rodziny. Puente Romano zmieniało właścicieli po otwarciu w 1979 roku, w tym syryjskiego biznesmena Mouaffaka Al Midaniego, zanim londyński biznesmen David Shamoon przejął go w 1995 roku. David opuścił Irak w latach pięćdziesiątych i zrobił sobie nazwę, zarządzając klubami nocnymi w swingującym Londynie lat sześćdziesiątych, takimi jak Speakeasy i Blaises, zanim zwrócił się ku hiszpańskiemu rynkowi nieruchomości. Marbella Club posteriormente dołączyła do tego samego portfela, po cichu łącząc ponownie te dwie nieruchomości, które książę Alfonso uruchomił z pokoleniem rozbieżności.

Dzisiaj oba hotele znajdują się w ramach portfela Bursha Holdings i Luxury Hotel Partners, zarządzane na co dzień przez dzieci Davida – Daniela i Jennicę Shamoon. Daniel nadzoruje Puente Romano, a Jennica kieruje Marbella Club, a między nimi oboje mają również udział w Nobu Hotels i zarządzają nieruchomościami daleko poza Marbellą, takie jak Hermitage Bay na Antigua. Marbella Club obchodził siedemdziesiątą rocznicę w 2024 roku, wciąż rozpoznawalny jako niskopiętrowy hotel pełen ogrodów, jaki był w 1954 roku. Puente Romano rozrosło się w coś bliskiego małemu miasteczku rezortowemu, bez utraty białościnnych, wiejskich klimatu, jaki Villarroel nadał mu z powrotem w 1974 roku.

Przejdź Golden Mile dzisiaj i wzór sprzed siedemdziesięciu lat wciąż jest widoczny. Dwa hotele dały temu pasowi wybrzeża jego reputację, a wszystko zbudowane wokół nich od tego czasu, od prywatnych willi na wzgórzu do butikowych przybrzeżnych rozwijań, opierało się na tej samej reputacji. Dla kogokolwiek przyciągniętego historią równie bardzo co stylem życiem, zrozumienie, jak Golden Mile się pojawiła, sprawia, że decyzja o zakorzenieniu się tutaj czuje się mniej jak podążanie za trendem i bardziej jak dołączenie do historii, która rozwijała się od 1954 roku, a to historia, której nasz nieruchomości na sprzedaż na Golden Mile wciąż są częścią dzisiaj.

Pytania, które ludzie zadają

Kto założył Marbella Club?

Prince Alfonso von Hohenlohe, arystokrata hiszpański, który spędził swoje dwudzieste lata w Stanach Zjednoczonych, założył Marbella Club. Przekształcił swój prywatny dwór, Finca Santa Margarita, w hotel, który otworzył się latem 1954 roku.

Kiedy otworzył się Marbella Club?

Marbella Club otworzył się w 1954 roku z dwudziestoma sypialniami, salonem, jadalnią i barem. Jest powszechnie uznawany za pierwszy luksusowy hotel na Costa del Sol.

Dlaczego Puente Romano nosi taką nazwę?

Nazwa resortu pochodzi od autentycznego mostu rzymskiego na terenie obiektu, datowanego na pierwszy wiek naszej ery, który pierwotnie był częścią Via Augusta, drogi łączącej niegdyś Kadyks z Rzymem.

Kiedy Puente Romano otworzył się jako hotel?

Prince Alfonso von Hohenlohe rozpoczął budowę tego terenu jako kompleks apartamentów w 1974 roku. Biznesmen Mouaffak Al Midani później nabyć tę nieruchomość i formalnie otworzył ją jako Hotel Puente Romano w 1979 roku.

Kto zaprojektował Puente Romano?

Architekt Melvin Villarroel zaprojektował Puente Romano jako białą andaluzyjską wioskę, z brukowanymi placami i dachami z terakoty, a nie konwencjonalnym blokiem hotelowym.

Kto obecnie jest właścicielem Marbella Club i Puente Romano?

Oba obiekty należą do rodziny Shamoon. Londyński biznesmen David Shamoon przejął Puente Romano w 1995 roku i później dodał Marbella Club do swojego portfela. Jego dzieci zarządzają obydwoma hotelami na co dzień – Daniel Shamoon nadzoruje Puente Romano, a Jennica Shamoon kieruje Marbella Club, wspólnie z szerszą grupą Bursha Holdings i Luxury Hotel Partners, która należy do rodziny.

Co to jest Golden Mile w Marbelli?

Golden Mile to mniej więcej pięciokilometrowy odcinek wybrzeża między centralną Marbellą a Puerto Banus, zakotwiczony historycznie przez Marbella Club i Puente Romano. Jest to obecnie jeden z najbardziej pożądanych obszarów mieszkaniowych na Costa del Sol.

Którzy tenisiści grali w Puente Romano?

Bjorn Borg, a następnie mistrz Wimbledonu Manolo Santana kierowali klubem tenisowym przez pierwsze dwie dekady, a korty gościły Borisa Beckera, Johna McEnroe'a, Matsa Wilandera, Jima Couriera, Novaka Djokovicia, Martinę Hingis i Serenę Williams, wśród wielu innych.

Czy Puente Romano gościł Puchar Davisa?

Tak, wielokrotnie. Odbył się tam finał Pucharu Davisa z 1988 roku między Hiszpanią a Meksykiem, mecz pierwszej rundy z Wielką Brytanią w 2018 roku, debiut Carlosa Alcaraza w Pucharze Davisa przeciwko Rumunii w 2022 roku oraz mecz z Danią w 2025 roku.

Teraźniejszość Golden Mile jest tak aktywna jak jej przeszłość. Kena by Akiro otworzyła nowy dach w pobliżu, saudyjska rodzina królewska rozszerza swoją własną posiadłość tutaji Puente Romano właśnie gościł obwód padelu, który przyniósł Alcarazowi do miasta.